Vlak na de carnavalsgekte konden we Pa en Ma Bruijnis, op een zwoele zaterdagavond van het vliegveld afhalen! Wat was het fijn om ze weer te zien en weer even een tijdje met familie op te kunnen trekken! We brachten ze naar hun appartement op een mooi resort en lieten ze even bijkomen. Van de vlucht en van het nieuws waar we ze mee verrasten op het vliegveld...

Opa en Oma Bruijnis verrassen op het vliegveld!

Zondag namen we pa en ma meteen mee naar ons favoriete strand Cas Abou, waar je even een eindje voor moet rijden. Maar, dan heb je ook wat. En met wat mazzel en Stephans vernuft kregen we een heel mooi plekje aan zee met parasol, die net vrij kwam. We hebben een heerlijk eerste dagje gehad. Maandag moest Stephan weer gewoon naar het werk en ben ik met m'n schoonouders naar Punda geweest. Paar winkeltjes in en uit, over de pondjesbrug lopen, souvenirtjes zoeken, terrasje aan het water gepakt en toen was het al zo weer tijd om Stephan op te halen uit z'n werk. Pa en Ma konden heerlijk eten in het hotel dus zij aten meestal daar.

Dinsdag 3 maart was dan de grote dag waarvoor ze helemaal naar Curaçao waren gevlogen; de 1e verjaardag van Lisette!!! We zijn God dankbaar dat ze alweer 1 jaar bij ons is en ons leven mocht verrijken. Nadat Lisette ons wekte in de warme ochtendstond mocht ze mee naar ons grote bed, wat ze wel vaker mag. Maar nu gingen we voor haar zingen en kreeg ze alvast wat cadeautjes van ons. Stephan had de hele dag vrij geregeld. Al snel kwam buurvrouw Lisanne een gebakje eten en een mooie bal geven. Tegen lunchtijd hebben we opa en oma Bruijnis opgehaald om de hele dag met ons samen te vieren! Opa en Oma hadden ook nog cadeautjes mee van andere familieleden uit Nederland! Over familie uit Nederland gesproken; die waren voor een deel ook van de partij! Mama, Jan, Jenneke en Joah waren helemaal in de party-mood! Met superleuke feestmutsen, toeters, verjaardagsliedjes en ballonnen gingen zij ook taart en ander lekkers eten met ons op de iPad via Duo. Via die weg hebben we ook aan de rest van de familie ons leuke nieuwtje bekend gemaakt. Later op de middag schoven grote Lisette, Marcel en Mirthe ook nog aan bij het feest. Wat hebben we een gezellige dag gehad en wat is Lisette verwend!

Alle gezelligheid was gelukkig nog niet voorbij, want we konden nog een paar dagen leuk op pad met opa en oma. Een middagje samen naar het strand (wat dichterbij), samen lunchen - één keer ook met Stephan die we even bij z'n werk oppikte -, samen naar het ziekenhuis voor de echo en daarna Otrabanda in. Lisette ging ook nog een avond bij hun logeren, toen wij naar de kring van de kerk gingen. En ze hebben een aantal uurtjes opgepast toen ik een sollicitatiegesprek had. Vrijdag was Stephan ook weer vrij en zijn we met z'n allen naar Westpunt gereden. Onderweg deden we Shete Boka aan, de ruige noordkust. Een toeristisch hoogstandje! We konden vlakbij de omhoogspuitende golven komen om het natuurgeweld te bewonderen.

Na nog even westelijker rijden zijn we gaan lunchen en hadden we weer een prachtig plekje bemachtigd met evenzo prachtig uitzicht. Na een prima lunch zijn we schildpadden gaan bekijken bij het nabijgelegen strandje Playa Grandi. Al snorkelend en vanaf de pier konden we deze mooie dieren bewonderen. Op de terugweg zijn we lekker uit eten geweest bij 'de Buurvrouw'. Zaterdag hebben we heerlijk op een terras van 'Hemingway' aan het strand gezeten. We werden verrast met extra vermaak in de vorm van een triatlon. De hardlopers gingen vlakbij ons het water in om het laatste stuk door de zee te zwemmen. 's Avonds pikten we pa en ma weer bij hun hotel op om naar een concert in de Fortkerk te gaan. Het was een concert van en met onder andere de zeilende musici uit Zwolle. Bart en Jenneke heten ze. Jenneke is de voormalig dirigente van het koor uit Genemuiden; 'Living Water'. Via mijn zus Jenneke en haar schoonmoeder (die op dat koor zit) kregen we de tip door van dit prachtige concert!

Zondag hebben we het rustig aan gedaan en de laatste dag hebben we nog even met z'n vieren (zonder de werkende Stephan) bij Delifrance geluncht en bij ons thuis gechild.

Punda by night

Aan alles komt een eind... Pa en Ma Bruijnis vlogen naar huis. Net op tijd! Want... Corona had ook ons eiland bereikt... Eerst was het nog zo ver weg en dan, zo snel, zo dichtbij. Een Brabants echtpaar had het virus meegenomen naar Curaçao. Het bleef een tijdje bij 3 besmettingen. Maar nu zijn het er 11, het verspreidt nog niet heel snel gelukkig. Inmiddels is het hele eiland in totale lockdown. Je mag alleen nog voor boodschappen de deur uit.  Ik heb vandaag een uur in de rij gestaan voor de boodschappen... Onderweg naar huis hoorde ik op de radio dat we ook nog maar 2x per week de straat op mogen op basis van je kenteken. Wat een rare, bizarre tijd is dit. Stephan werkt thuis, dat is wel gezellig. Maar ons sociale leven is net als velen, niet zo gezellig. Saai zelfs. Niet handig als je nog in een fase bent van het opbouwen van een sociaal netwerk. En als je net een baan hebt gekregen... Ik ben net aangenomen bij Curaçao Phoenix Foundation. Een stichting ter bevordering van persoonlijke ontwikkeling, o.a. door middel van training en coaching. Het is nu alleen vrijwillig, nu er geen betaalde projecten meer zijn. Als er weer betaalde projecten binnen komen, kan ik op freelance basis betaald worden. Dat was even een nieuwtje tussendoor. We vinden we het allemaal best spannend en hopen en bidden we dat onze familie en vrienden in Nederland niet (ernstig) ziek worden. En het is ook best spannend hoe Curaçao de Corona crisis op economisch gebied gaat overleven.

Maar... we mogen gelukkig vertrouwen op onze God. He's got the whole world in His hands!

Er gebeuren in deze tijd ook mooie dingen. Natuur die weer opleeft, (naasten)liefde en creativiteit wordt groter en zichtbaar. De haast en snelheid zingt een toontje lager en maakt plaats voor rust. Gezinnen en geliefden die nu veel samenzijn in plaatst van langs elkaar heen leven.

Laat de angst niet zegevieren, liefde overwint alles!