Na 8 weken lockdown was bevrijdingsdag een mooie dag om het nieuws te krijgen dat we weer vrijheid kregen! We mogen weer alle dagen de weg op, de stranden en restaurants met terrassen zijn weer open! Afspreken met mensen mag ook weer tot een maximum van 25 personen. De afstand van 2 meter moet nog wel aangehouden worden, zo ook het alleen naar de supermarkt gaan. En de avondklok hebben ze erin gehouden. Maar wat een heerlijkheid om weer met andere mensen samen te komen! We hebben die gezelligheid echt wel gemist!

Ik heb niet meer geblogd tot nu omdat we niet zoveel beleefden. Stephan werkte thuis en ik ging op maandag en donderdag (dan mocht onze letter "A" de weg op) boodschappen doen als Lisette op bed lag. Het meest bijzondere was misschien wel dat er op een avond een vleermuis door ons huis vloog. Of misschien het moment dat we erachter kwamen dat het gebonk op het dak van de mango's kwam die blijkbaar in de grote boom naast ons huis groeien. Maar de ontwikkelingen van Lisette zijn natuurlijk ook bijzonder, dat ging gewoon lekker door! Op een zaterdagavond toen ik patat ging halen (want dat mocht op een gegeven moment weer) stond Lisette zo ineens los in de box! Elke dag en elke minuut ben ik zowat bij haar en mevrouw besluit te gaan staan als ik er even niet ben. Dus papa had de primeur. En ze kan nu alweer zo'n 10 stapjes zelf lopen! (En inmiddels loopt ze alleen maar en kruipt ze niet meer! #beetjelaatmetposten)

# hoogtepuntje!

Ook al gebeurde er verder niet veel tijdens de lockdown, we mochten niet klagen. Wij konden namelijk ook nog nog naar het zwembad op het park wat een beetje ons uitje werd. Daar sprak ik ook een vrouw van het park die 's ochtends vroeg vaak gingen wandelen. Ik mocht een keer mee! Nou blijkt dus dat we zo het park uit kunnen lopen de natuur in naar de Sint-Jorisbaai en ook naar de noordkust. Heel andere natuur dan NL, beetje droog, maar ook best wel mooi. Het echtpaar waar ik mee liep, van 6.30u tot 8.30u, kon veel vertellen over de natuur en de geschiedenis van het eiland. We liepen zo vroeg omdat je, als een versoepeling van de regels, weer van 6 tot 9 's ochtends buiten mocht bewegen. De Nederlandse man is hier opgegroeid en heeft de Nederlandse vrouw op haar 17e meegenomen naar Curaçao. Zij woont hier nu ook al zo'n 40 jaar.

Onze vrijheid kregen we iets eerder terug (8 mei i.p.v. 11 mei) omdat het die zondag Moederdag zou zijn. Zo ik las in een artikel van de online Volkskrant, een belangrijk iets op de Antillen. Mede vanwege de alleenstaande moeders. (Gelukkig val ik daar niet onder.) Stephan had voor ons een lekker ontbijtje gekocht en gemaakt en samen met Lisette wat moois geknutseld. Ook kreeg ik een mooi lampjessnoer voor op de veranda. En we ontdekten tijdens het ontbijt zoiets leuks! De jus d'orange van Lovers had een mooie boodschap op het pak staan (niet voor Moederdag hoor). Blijkbaar zijn ze bij Lovers christelijk! Best een groot merk hier, ze hebben ook ijs!

Evangelisatie op een pak jus d'orange!

Het was zondag, dus ook weer tijd voor de kerk. Zoals zovelen volgenden wij die ook online. Hierdoor hebben we ook voor het eerst thuis met ons tweetjes het avondmaal gevierd, best bijzonder. Wel in verbondenheid met de gemeente natuurlijk.

De vrijdag dat we de vrijheid terugkregen hadden we ook meteen afgesproken met Lisette, Marcel en Mirthe. Ze nodigden ons uit voor een BBQ! Heerlijk was het en wat fijn om weer zo gezellig samen te zijn! Lisette en Mirthe kwamen ook snel weer bij ons langs. Wat geniet onze Lisette weer volop van al die aandacht!

En toen was het eindelijk 15 mei! Onze trouwdag! Én, de dag van de 20 weken echo! We mogen een gezond zoontje verwachten! Al dat moois moest natuurlijk gevierd worden! Gelukkig konden we net weer uit eten dus dat zijn we gaan doen. Wel een beetje trieste bedoening, zo met alleen ons drietjes en de serveerster op het grote terras. Wij dachten dat het wel wat drukker zou zijn nu je weer uit eten mocht. Maar ja, veel mensen hebben nu ook weinig tot niks te besteden. Nu ik dit zo schrijf voelt het wel wat minder goed dat wij wel uit eten konden en gingen. Alhoewel je natuurlijk dan ook weer de horecasector een beetje steunt... De lockdown had er ook toe geleid dat de Bitterlemon over datum was. Gelukkig was het eten wel lekker!

Etentje aan de ietwat wilde zee!

Stephan mag inmiddels ook weer naar kantoor, 2 keer per week. De rest werkt hij nog thuis. Lisette moest de eerste dag dat hij weer naar kantoor ging wel even huilen toen Stephan haar na een knuffel weer aan mij gaf en naar de auto liep. Ze dacht waarschijnlijk dat ze mee mocht. Zij vindt tikken op het toetsenbord ook wel leuk ;).

We hebben inmiddels ook de mensen van de kring alweer 2 keer in het echt gezien. Waarvan 1 keer bij ons thuis, omdat wij een grote veranda hebben. En bij kringleden gegeten en plantjes van ze gekregen en in hun zwembad gezwommen. Vrouwen met hun kids op visite gehad. Weer naar het strand geweest! Bij de frietboetiek gegeten en tijdens hét happy hour nog naar de ondergaande zon gekeken! Dusss, we beleven alweer het één en ander en gaan vast nog wel meer beleven. Wa-ant... alles is nu veel goedkoper voor de locals. De normaal torenhoge dollarprijzen voor toeristische activiteiten zijn nu mooie en redelijke NAF prijzen. Mooie mogelijkeheden en dingen om over te bloggen dus! Tot de volgende blog!